Zondag 12 december Mijn verjaardag dus. Ondanks het onverwachte bezoek van vrienden en kennissen, een wat trieste bedoening. Geruchten doen de ronde, dat een legertje van 150 Cubanen geland zouden zijn. Het huis naast ons wordt ineens bewoond door twee militairen met hun dames. Maandag 13 december Om zes uur 's morgens Radio Nederland met een vol uur nieuws over Suriname. O.a. Een herhaling van de reportage van een demonstratie bij de Surinaamse ambassade in den Haag, een rouwdienst, een interview met ex-president Chin A Sen, gesprekken met mensen, die juist met het vliegtuig uit Suriname waren aangekomen. Onze hulp Vera, komt met correcties op de eerdere geruchten. Slechts 15 doden op het mortuarium bekend. Horb leeft nog. Derby ook. De studenten Mungra en Lalji zijn ondergedoken. Ook het verhaal dat Cubanen geland zouden zijn om het heft in handen te nemen zou niet kloppen. Ik heb Marloesje naar school gebracht. Gepraat met juffrouw Mila, hoofd en eigenares van het kleutersc...
Posts
Zaterdagmorgen 11 december. Ik breng mijn dochtertje Marloes achter op de fiets (om benzine uit te sparen) naar haar vriendinnetje Asha. Onderweg kom ik een oud-student van me tegen, Mehairdjan, die nu bij het het Energie Bedrijf Suriname, de EBS werkt. Hij vertelt dat hij doodsbenauwd is. Alleen het stafpersoneel is aan het werk. Wat zal er gebeuren bij een storing? Het gerucht gaat dat vanmorgen enkele dominees zijn omgebracht, die naar de lijken kwamen informeren. Hij vroeg zich ook af, of Nederland of Amerika niet zullen ingrijpen. Ik denk, dat ik hem wat dat betreft moet teleurstellen. Liesbeth, de moeder van Asha, is geschokt door de doden, maar gelooft in grote lijnen het verhaal van Bouterse. Op weg naar Agnes, een sportvriendin van Marga, kom ik Frans Smits, weer een collega docent van de universiteit, tegen. Bij hem ga ik koffie drinken. Hij heeft ongeveer de zelfde geruchten gehoord, wat betreft namen en aantallen van de doden. Voor de tweede keer hoor ik het vermoe...
Vrijdag 10 december. Een rustige nacht. Vera is helemaal overstuur over de moorden. Niemand gelooft het verhaal over de vluchtpoging. Met Bart spullen gaan wegbrengen voor Bing. Het gerucht gaat dat Derby is vrijgelaten, maar dat Horb ook is neergeschoten. Marga gaat 's middags naar Willie, een goede kennis van ons, die in de buurt van het vliegveld “Zorg en Hoop” woont, om te zien, hoe die zich onder de gebeurtenissen houdt. Ze komt ontdaan van dit bezoek terug. Ze heeft Willie en Eline huilend aangetroffen. Nog acht meer mensen zouden zijn omgebracht, waaronder Derby, Horb en Radakishun (moeder en twee zoons, eigenaar van radio Radika) Iedereen is erg bang. We luisteren de laatste dagen meer naar Radio Nederland dan naar de SRS, om te horen wat er in dit land gebeurt. We voelen ons vrijdagavond niet zo veilig meer als via Radio Nederland bekend wordt dat Nederland de ontwikkelingshulp voor Suriname stopzet en de Nederlandse overheid duidelijk niet weet welke richtlijnen zij N...
Donderdagmorgen 9 december. Geen nieuws op de nationale radiozender. Alleen irritante vrolijke marsmuziek en de herhaling van de verklaring van Bouterse. Weer wat noodzakelijke boodschappen gedaan. Onder andere getankt. Benzine wordt schaars. Reeds zijn een aantal tankstations gesloten. Ik kon alleen nog normale benzine vinden. Geen super dus. Daarna ben ik wat persoonlijke spullen gaan ophalen op de universiteit. Ik had nu iets meer moeite om het universiteitsterrein op te komen. Daar kwam ik behalve Bart Vanduren, die mijn naaste collega is als docent ook een andere docent tegen van de Technische Faculteit: Bing Tan. Ik nodigde ze beiden uit om bij mij thuis een kopje koffie te komen drinken. Daar vertelt Bing ons, dat hij gehoord heeft dat er wel 24 mensen zouden zijn doodgeschoten. Onze eerste reactie is ongeloof. Zo iets, in dit land? Rudi, die onze hulp Vera komt ophalen, neemt het op zich om het verhaal te controleren. Hij heeft kennissen, die bij het mortuarium werken....
De coup van Bouterse en consorten
Dinsdagavond 7 december hadden we nog een bijeenkomst in ons huis met ons zangkoortje. Toen we rond tien uur uit elkaar gingen maakten we nog grappen met elkaar over een “aanstaande coup”. Die zelfde nacht nog werden we opgeschrikt door een reeks zware ontploffingen. Een blik op de wekker: vier uur. Daarna niet meer geslapen. Twee zeer zware ontploffingen rond half vijf. Mitrailleurvuur en schoten uit lichtere wapens tot half zes. Om zes uur eindelijk iets op de radio: Marsmuziek en een verklaring van Desi Bouterse, opgenomen op een bandje: “Het leger had een rechtse coup verijdeld en had de toestand volkomen in de hand. Al doende waren jammer genoeg een aantal gebouwen beschadigd. Er werd aangeraden de kinderen voorlopig thuis te houden.” We bleven in bed tot rond half acht Bart langs kwam. In de tussentijd was er een korte nieuwsuitzending geweest van de SRS, vanaf dat moment de afkorting voor Staats Radio Suriname, de enige radiozender die nog in de lucht was. Daarbij werd b...