Zaterdagmorgen 11 december.
Ik breng mijn dochtertje Marloes achter op de fiets (om benzine uit te sparen) naar haar vriendinnetje Asha.
Onderweg kom ik een oud-student van me tegen, Mehairdjan, die nu bij het het Energie Bedrijf Suriname, de EBS werkt. Hij vertelt dat hij doodsbenauwd is. Alleen het stafpersoneel is aan het werk. Wat zal er gebeuren bij een storing? Het gerucht gaat dat vanmorgen enkele dominees zijn omgebracht, die naar de lijken kwamen informeren.
Hij vroeg zich ook af, of Nederland of Amerika niet zullen ingrijpen. Ik denk, dat ik hem wat dat betreft moet teleurstellen. Liesbeth, de moeder van Asha, is geschokt door de doden, maar gelooft in grote lijnen het verhaal van Bouterse.
Op weg naar Agnes, een sportvriendin van Marga, kom ik Frans Smits, weer een collega docent van de universiteit, tegen. Bij hem ga ik koffie drinken. Hij heeft ongeveer de zelfde geruchten gehoord, wat betreft namen en aantallen van de doden. Voor de tweede keer hoor ik het vermoeden uitspreken dat Bouterse alleen maar een marionet is, en dat in werkelijkheid een extreem linkse groep militairen met Sital, Mijnals, Joeman en Bagwandas, de touwtjes in handen heeft.
's Avonds tijdens de nieuwsuitzending geeft minister Tjon Kie Sim toe dat 15 mensen gedood zijn. Geen namen. Eerder was al doorgegeven dat president Nijhorst het ontslag van zijn regering had aangeboden. Ontslag aanvaard.. Regering demissionair.
Het huis rechts van het onze, dat sinds we hier kwamen wonen, vrijwel steeds leeg heeft gestaan, krijgt plotseling bezoek van militairen.
Reacties
Een reactie posten