Zondag 12 december
Mijn verjaardag dus. Ondanks het onverwachte bezoek van vrienden en kennissen, een wat trieste bedoening. Geruchten doen de ronde, dat een legertje van 150 Cubanen geland zouden zijn. Het huis naast ons wordt ineens bewoond door twee militairen met hun dames.
Maandag 13 december
Om zes uur 's morgens Radio Nederland met een vol uur nieuws over Suriname. O.a. Een herhaling van de reportage van een demonstratie bij de Surinaamse ambassade in den Haag, een rouwdienst, een interview met ex-president Chin A Sen, gesprekken met mensen, die juist met het vliegtuig uit Suriname waren aangekomen. Onze hulp Vera, komt met correcties op de eerdere geruchten. Slechts 15 doden op het mortuarium bekend. Horb leeft nog. Derby ook. De studenten Mungra en Lalji zijn ondergedoken. Ook het verhaal dat Cubanen geland zouden zijn om het heft in handen te nemen zou niet kloppen.
Ik heb Marloesje naar school gebracht. Gepraat met juffrouw Mila, hoofd en eigenares van het kleuterschooltje. We hadden een bloemetje en een cadeautje voor haar meegebracht. Daarna naar de bank om in ieder geval een deel van ons geld op te nemen, voor het geval dat we snel zouden moeten vertrekken. De drukte op het bijkantoor viel mee. Volgende boodschap was een bezoek aan het Diakonessenziekenhuis om een recept weg te brengen. Verder gefietst naar Agnes van Wilgen. Wat opvalt is het geringe aantal militairen op straat, vergeleken met de toestand enkele dagen na de coup van februari 1980. Ook bij Agnes grote verslagenheid. Haar man, Luciën was net thuis van 17 uur overwerk bij de aluminiumsmelterij van Suralco.
De broer van Agnes, Ramon, hoofd van een lagere school, heeft onderwijzers en kinderen naar huis gestuurd. Er was een kopie van een gestencild blaadje: “de Vrije Volkskrant” met daarin een oproep om vermiste personen op te geven bij de politie en een oproep gericht op de huidige militaire machthebbers om voor vanavond twaalf uur over te stappen. Op dat moment zou de burgeroorlog losbreken. Verder een lijst van degenen, die nu de touwtjes in handen zouden hebben. Bij de burgeraanhang werd E. Brunings met name genoemd.
Er waren ook een aantal regels in het Spaans, gericht aan de Cubanen:
“Wij staan sympathiek ten opzicht van revolutie. Maar bemoei u niet met onze interne aangelegenheiden.”
Ramon en Dekie ventileerden een aantal geruchten over Bouterse, die geen meester meer zou zijn van de situatie (door Cubanen op een boot gezet). Over geplande tegenacties vanuit Saramacca en Nickerie. Nederlandse en Amerikaanse patrouillevaartuigen, die zouden zijn gesignaleerd voor de kust. Dat Suralco zou worden gesloten. Verschillende slachtoffers zouden vanmiddag worden begraven. Er wordt grote belangstelling verwacht. Daarna naar Frans Smits gefietst. Nieuws uitgewisseld. Wat geschaakt. En weer op de fiets om het recept op te halen bij het Diakonessenziekenhuis. Zowel Joeman als de nieuwe buren hebben het huis weer ontruimd.
Bart komt zijn brood ophalen. Hij vertelt en passant over de aanhoudende geruchten over Cubanen en het op instorten staan van de Surinaamse economie. Noodmatregelen zijn in voorbereiding....
Reacties
Een reactie posten